شروع به دست و پا زدن کردم بچه های هم سنم قهقهه می زدند و می خندیدند؛ فکر می کردند این هم یک بازی است قطره های اشکم روی گونه هایم می ریختند، قفسه سینه ام از بی هوایی می سوخت دست هایم آن قدر به طناب پوسیده چنگ زده بودند که ناخن هایم زخمی وخون مرده شده؛ شدیدا می سوختند، دوباره دست از عقب بردن طناب که کشید پاهایم که به زمین رسیدند عمیقا هوا را به سینه های تشنه از هوایم کشیدم همین باعث سرفه های عمیقم شد نمی دانستم چرا خواهرم این کار را با من می کند، چرا مرا مثل ماهی از آب بیرون می اندازد و نفس های آخرم که می شد مرا دوباره زنده می کرد و به دریای بیکران اکسیژن بر می گرداند چرا بچه های دیگر می خندیدند کسی او را سرزنش نمی کرد! شاید بخاطر این که دردم را حس نمی کردند...

در دل ایل و سنت، نجلا به نشان یانای درمی‌آید. اما حادثه‌ای تلخ، او را به عقد دمیر درمی‌آورد. دمیر که دل‌زده از این پیوند است، نجلا را ترک می‌کند. با گذشت سال‌ها، پدر دمیر خواهان بازگشت اوست، اما دمیر تصمیمی دارد که سرنوشت نجلا را دگرگون می‌کند.

ماهک، پس از تجربه‌های تلخ در زندگی مشترک، به محیطی پناه برده که زنان آسیب‌دیده در آن حضور دارند. شاهان، مردی با ظاهر محترمانه، با دیدن ماهک تصمیم می‌گیرد او را به عقد موقت درآورد. اما در ادامه، با فریب‌کاری، از اعتماد ماهک سوءاستفاده می‌کند و او را در مسیر دشواری قرار می‌دهد.

دختری که به خانه‌ای پناه می‌برد و با چهار برادر مهربان آشنا می‌شود؛ رابطه‌ای پیچیده اما انسانی میانشان شکل می‌گیرد.

گوهری بجوی که روشنی چشم‌هایت شود؛ شاید شیرینی‌اش آرامشی باشد بر باران‌های بی‌قرار. هوس را به دام خیانت نکشان، که هیچ باری به خرد نمی‌رسد. قل‌قل می‌کنی، بلبل‌وار می‌خوانی، اما لعلِ داغ هوس‌ها حرمت‌ها را در هم می‌کوبد. بیا، توبه کن؛ دری برایت گشوده‌ام.