در شهری که قدرت و تعهد در هم تنیده‌اند، بهزاد قاضی برجسته‌ای‌ست که باید یکی از فرزندانش را به گروه آلفا بسپارد. پسرش، با روحیه‌ای لطیف، برای این مأموریت مناسب نیست. مایا، دختر جوان و پرشور او، که به‌تازگی شکست عشقی را تجربه کرده، تصمیم می‌گیرد خودش وارد این مسیر شود. اما مخالفت پدر، او را در مسیر برخورد با امیر ارسلان قرار می‌دهد؛ مردی که غرور و اقتدارش زبانزد است. تقابل میان این دو، داستانی از کشمکش‌های درونی و انتخاب‌های دشوار را رقم می‌زند.

پروفسور انتظام، استاد برجسته‌ی فیزیک، سال‌هاست که درگذشته و خانواده‌اش میراث علمی و اجتماعی او را ادامه داده‌اند. اما پشت این ظاهر موفق، تفاوت‌های فکری و احساسی در خانواده موج می‌زند. حریر، نوه‌ی او، تصمیم می‌گیرد برای اولین بار دلش را به کسی بسپارد که می‌داند مورد تأیید خانواده نیست. این تصمیم، معادلات زندگی‌اش را دگرگون می‌کند.

دیده ای چگونه نگاه گُنگت مرا به سوی آغوش تلخت کشید ؟ در این سیاهی و تلخی زمان غرق شدم بدون آنکه بدانم به کجا خواهم رفت و چگونه در این گرداب دامن گیر دست و پا زدم بدون آنکه بدانم هر لحظه بیشتر فرو خواهم رفت؟ گیج تر از همیشه بودم که آغوشی به تلخی مرگ مرا در برگرفت … و من ، هرگز نخواهم فهمید چگونه اسیر دستان سردی همچون تو شدم…

در میان سایه‌ها و احساسات جهان همیشه برای کسانی که متفاوت‌اند، سخت‌تر است. اما او نمی‌خواهد تفاوتش مانعی برای عشق باشد؛ بلکه می‌خواهد از آن پلی برای رسیدن به احساس واقعی بسازد.

دختر مجبور به ازدواج با پسری بی‌رحم و کینه‌جو می‌شود، اما با گذشت زمان، عشق راه خود را باز می‌کند… آیا برای تغییر دیر شده؟

ستاره، در نقش خواهر از دست‌رفته‌اش، تلاش می‌کند آرامش را به خانه بازگرداند. اما آیا خاطراتی که از مهتاب باقی مانده‌اند، او را به سوی انتقام خواهند کشاند یا به سوی عشق؟

غمِ سنگین رسوایی همسر، پدر بیتا را از پا انداخت و بیماری‌ای که از این درد جانکاه سرچشمه گرفته بود، سرانجام زندگی او را گرفت. میراثی که به جا گذاشت چیزی جز بدهی‌های فراوان نبود—باری که بر دوش فرزندانش نشست. رضا، فرزند ارشد، با تصمیمی قاطع اداره‌ی کارگاه را در دست گرفت تا بدهی‌ها را پرداخت کند. بیتا نیز، که نمی‌خواست سربار خانواده باشد، از برادرش خواست تا اجازه دهد او نیز کار کند و سهمی در این مبارزه داشته باشد. اما…

با حرکتی سریع، موهای خرمایی‌رنگش را بالا جمع کرد و محکم بست. شال آبی را، هماهنگ با مانتوی سرمه‌ای، با دقت روی سر تنظیم کرد. نگاهش در آینه‌ی قدیمی مادرش برق می‌زد؛ آماده‌ی روبه‌رو شدن با لحظه‌ای مهم بود.

پول همه چیز نیست. من این کار را برای دل خودم انجام می‌دهم—برای هیجان، برای فرار از یکنواختی خسته‌کننده‌ی زندگی. برای هدفی که پشت این کار نهفته است. کار من پرده برداشتن از چهره‌ی کسانی است که با نام و نفوذشان هر کاری دلشان بخواهد انجام می‌دهند و هیچ‌کس جرأت مقابله با آن‌ها را ندارد. من این مسیر را انتخاب کرده‌ام، چون به افشاگری معتاد شده‌ام، چون تنها راه آرامشم این است که مردم حقیقت را ببینند، حتی اگر هزینه‌اش زندگی من باشد.

شاید اجبارها محکم باشند، اما هیچ زنجیری نمی‌تواند رویای آزادی را برای همیشه مهار کند. دختری که در میان سختی‌ها ایستاده، هنوز امیدی در دل دارد—امیدی که روزی طلوعی از جنس رهایی را به ارمغان خواهد آورد.